Komentarze do: W co się bawić z rocznym dzieckiem

Autor: Kasia

Kasia — Fri, 02 Dec 2011 01:15:01 +0000

Przy dzieciach trzeba faktycznie uważać z małymi przedmiotami i całą masą innych rzeczy… Jestem ciekawa na czym polega zabawa ‘jedzie sobie pan’- jeśli można poproszę o szczegóły . Pozdrawiam!

Autor: tash87

tash87 — Thu, 01 Dec 2011 21:20:35 +0000

my z corcia bawimy sie w te wszystkie zabawy poza spinaczami, bo lubi brac je do buzki;) ale robimy jeszcze kominiarza…uwielbia to:D sroczka kaszke warzyla;d sadzam ja tez sobie na kolanach i robie jedzie sobie pan…..takie stare zabawy, ktore jeszcze pamietam z mojego dziecinstwa, ale okazuje sie, ze sa ponadczasowe;d no i uwielbiamy razem czytac, corcia jest wniebowzieta, kiedy zmieniam glos czytajac;d wyglada, jak zaczarowana:)

Autor: Jami

Jami — Mon, 20 Jun 2011 10:16:05 +0000

Moja wersja raka jest bogatsza i wszystkim dzieciakom, którym miałam okazje go zrobić podobało się niesamowicie.
Ważne żeby mieć pełny dostęp do dziecka czyli rączki, nóżki i brzuszek.
Idziemy od nóg do rączek (kroczymy palcami po ciele ). Idzie raczek nieboraczek jak uszczypnie zrobi znaczek (gilamy w szyje, kark).
od nóg – mały raczek mały znaczek – na udach „gilamy”, – duży raczek (zmienionym głosen) duży znaczek i udajemy że gryziemy malucha po brzuszku.

Autor: kinuko

kinuko — Fri, 21 Jan 2011 16:23:22 +0000

My z moja roczną córeczką bawimy się podobnie, zaciekawił mnie pomysł z tymi kartami -muszę jej takie kupić:). Moja córeczka lubi bawić się piłeczka taką nieduża która mieści się jej w dłoni podnosi ja i rzuca i tak chodzi za nią, albo trzymam ja za rączki a ona chodzi i ją kopie, lubi a kuku. Bardzo ją cieszy jak podejdziemy do firanki, ja zakrywam twarz sobie firanką ale córeczka widzi mnie i mowie gdzie jest mama?ona odsuwa firankę i bardzo przy tym się cieszy.

Autor: Kasia

Kasia — Sun, 22 Aug 2010 06:23:23 +0000

Bardzo zabawne ). Tak to jest, że liczy się przede wszystkim pomysł. Dzieci to prawdziwi eksperci i potrafią najlepiej „wycenić” wartość przedmiotów, a to że rodzice chcieliby czegoś innego – to już problem dużych ludzi.

Autor: ewelina

ewelina — Sat, 21 Aug 2010 13:14:50 +0000

dokładnie człowiek kupuje dla dzieci strasznie drogie zabawki a one to mają w nosie bo wolą na przykład bawić się pustą butelką po coca coli w której to nasypane są ziarenka kaszy mój Kacper za nic nie daje wyrzucić tej butelki bo to jest jego ukochana zabawka i koniec a kosztowne zabawki cóż… leżą w kącie

Autor: Kasia

Kasia — Sat, 20 Mar 2010 17:24:23 +0000

Dziecięca wyobraźnia nie ma pod tym względem granic. Na podróż samolotem dla Łucji kupiliśmy kilka nowych zabawek, zabraliśmy kilka z domu, więc bagaż to były zabawki, pampersy i słoiczki a potem okazało się, że najfajniejsza rzecz, którą córcia się bawiła, to plastikowy kubek…

Autor: Mark

Mark — Sun, 07 Mar 2010 12:43:04 +0000

Jedną z najbardziej uroczych rzeczy w dzieciach jest to, że do zabawy może im posłużyć dowolna, najprostsza rzecz i często bywa to lepsza zabawka, niż wszystkie te wyprodukowane przez chińskiego producenta. Dzieci mogą wybrać jakiś prosty przedmiot domowego użytku i się nim bawić. Mali ludzie bardziej potrzebują miłości, uwagi i wyobraźni, niż drogich zabawek.

Autor: admin

admin — Wed, 10 Feb 2010 11:08:17 +0000

Ciekawe spostrzeżenie. Ponieważ ludzkie zachowania są podobne na całym świecie, zabawy dziecięce też. Wiadomo, że nawet w najstarszych kulturach robiono zabawki – strugane figurki, lalki-kukiełki, dla dzieci. Meble typu kołyska, też znane są od wieków, więc zabawy były pewnie podobne.

Autor: Mark

Mark — Tue, 09 Feb 2010 09:06:46 +0000

Jestem Amerykaninem. Dla mnie ciekawostką jest to, że gry opisane w poście „W co bawić się z dzieckiem rocznym” są takie same jak te, w które gramy z dziećmi w Ameryce. Gdybyśmy mieli wehikuł czasu i mogli cofnąć się wstecz 300 lat, do rodzimej kultury amerykańskiej, okazało by się, że grano w podobne gry. Myślę, że to dlatego, że zabawy, które dzieci uwielbiają są w jakiś sposób związane ze sposobem w jaki maluchy powinny się rozwijać. Rodzice myślą, że tworzą gry dla dzieci a tak naprawdę otrzymują wskazówki jak się bawić, od dzieci, nie na odwrót. Więc kto jest mistrzem marionetek – rodzice czy dzieci?